Strona główna » Wiedza » Anders Bardal

Anders Bardal

Anders Bardal urodził się 24 sierpnia 1982 roku w norweskiej miejscowości Steinkjer. W swojej karierze ten norweski skoczek narciarski osiągnął wiele sukcesów. Wygrał Puchar Świata 2011/2012, w 2013 roku został mistrzem świata. Ponadto ma na koncie brązowy medal olimpijski, triumfował dwukrotnie w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.

Anders Bardal ze złotym medalem mistrzostw świata Val di Fiemme 2013 na normalnej skoczni
Anders Bardal ze złotym medalem mistrzostw świata Val di Fiemme 2013 na normalnej skoczni

Początki kariery

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Światu Norweg zdobył w swoim debiucie. Miało to miejsce podczas konkursu w niemieckim Willingen w 2001 roku. W następnych latach Bardal naprzemiennie startował w Pucharze Świata oraz Pucharze Kontynentalnym. Wygrał ten cykl zawodów dwukrotnie – w sezonach 2004/2005 oraz 2005/2006. Mimo sukcesów na zapleczu czołówki trudno było mu się przebić do norweskiej kadry A. Czasami jednak udało mu się pokazać trochę talentu i wskakiwał w pojedynczych konkursach do czołowej dziesiątki. Przełom dla Bardala nastąpił w sezonie 2006/2007, kiedy na skoczni w Oslo-Holmenkollen po raz pierwszy znalazł się na podium zawodów Pucharu Świata. Ostatecznie sezon ten ukończył na 16. miejscu w klasyfikacji generalnej.

Anders Bardal po swoim skoku w Harrachovie, w 2002 roku
Anders Bardal po swoim skoku w Harrachovie, w 2002 roku

Jeszcze lepiej Norwegowi poszło w sezonie 2007/2008. Podczas Pucharu Świata w Zakopaniem, dnia 27.01.2008 roku Bardal odniósł swoje pierwsze zwycięstwo. W klasyfikacji końcowej ostatecznie zajął bardzo wysokie piąte miejsce. Norweg miał bardzo dobrą końcówkę sezonu. W Planicy skoczył aż 225,5 m ustanawiając swój rekord życiowy. Skoczył później nawet 232,5 metra, jednak nie ustał tego skoku.

W sezonie 2008/2009 zajął 9. miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie stanął jednak ani razu na podium w zawodach Pucharu Świata. Gorszy dla niego był kolejny sezon. W początkowej części PŚ nie startował, jednak wrócił na kadry na igrzyska olimpijskie. W Vancouver zajął indywidualnie 18. miejsce na obiekcie normalnym oraz 22. na skoczni dużej. Razem z drużyną wywalczył brązowy medal. Do tego dołożył srebrny medal MŚ w lotach w konkursie drużynowym.
Ostatecznie został sklasyfikowany na 36. pozycji w PŚ.


Ceremonia medalowa drużynowego konkursu igrzysk olimpijskich

Następny sezon to znowu nierówna forma Norwega. Dobrą dyspozycję zaprezentował na mistrzostwach świata w Oslo. Indywidualnie dwukrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce konkursów, a drużynowo zdobył dwa srebrne medale.

Szczyt formy

Sezon 2011/2012 to przełom w karierze Andersa. Bardal bardzo często zajmował miejsca w czołówce konkursów Pucharu Świata, a trzy z nich wygrał. W ciągu sezonu zdobył najwięcej punktów ze wszystkich zawodników – 1325 pkt, co pozwoliło mu wygrać Kryształową Kulę.
Kolejny sezon to również miejsca w czołówce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Norweg zajął drugie miejsce. Podczas czempionatu w Val di Fiemme, w 2013 roku został indywidualnym mistrzem świata na skoczni normalnej.

Skok Bardala po złoty medal mistrzostw świata (około 1:25):

W sezonie 2013/2014 Bardal nadal utrzymywał się w czołówce. Świadczą o tym 4 miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, 6 miejsce w Turnieju Czterech Skoczni oraz przede wszystkim brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Soczi.
Skok Andersa Bardala z igrzysk olimpijskich, dający Norwegi brązowy medal (skok od 2:30):

Koniec kariery

Ostatnim sezon w jego karierze było 2014/2015. Podczas jego trwania doznał kontuzji. Nie przeszkodziło mu to jednak w zdobyciu medali na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym, w szwedzkim Falun. Bardal wraz z kolegami zdobył mistrzostwo świata w konkursie drużynowym. Ponadto dołożył do tego srebro w mikście. 19 marca 2015 roku przekazał informację o zakończeniu swojej kariery.