Janne Petteri Ahonen urodził się 11 maja 1977 w Lahti. Fin jest jednym z najlepszych skoczków narciarskich w historii. Osiągnięcia Ahonena można długo wymieniać. Zdobył on dwa srebrne medale olimpijskie w drużynie. Jest multimedalistą mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym oraz mistrzostwach świata w lotach narciarskich. Dwa razy wygrał klasyfikacje generalną Pucharu Świata, a ogólnie aż 8 razy stał na końcowym podium sezonu. Fin jest za to rekordzistą pod względem wygranych Turniejów Czterech Skoczni. Wygrał ten cykl aż pięciokrotnie. Do jego bogatego dorobku należy również wygrana w Letnim Grand Prix oraz dwadzieścia mistrzostw Finlandii. Na podium zawodów Pucharu Świata stał, aż 108 razy (żaden zawodnik nie mieścił się w pierwszej trójce tyle razy), w tym 36 konkursów wygrał.
W styczniu 2005 roku skoczył na skoczni w Willingen 152 m – skok ten uznawany jest za najdłuższy skok na dużej skoczni. Nieco ponad 2 miesiące później, na zakończenie Pucharu Świata Fin skoczył w Planicy aż 240 metrów. Skok ten jednak nie został uznany rekordem świata, ponieważ Janne go nie ustał.

Nieustany skok Ahonena z Planicy na odległość 240 metrów

Janne Ahonen zadebiutował w Pucharze Świata 13 grudnia 1992 roku na skoczni w Ruhpolding w Niemczech. Fin zajął w tym konkursie 56. miejsce. Zajął 39. miejsce w Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata juniorów zdobył 2 złote medale. Swoje pierwsze punkty Janne zdobył w swoim rodzinnym mieście – Lahti, gdzie 7 marca 1993 roku zajął 11 miejsce. Na koniec sezonu zajął ostatecznie 50. miejsce.

15-letni Janne Ahonen w 1992 roku
15-letni Janne Ahonen w 1992 roku

Sezon 1993/1994 był już dla młodego Fina dużo lepszy niż poprzedni. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Janne zajął 10 miejsce. Wygrał on swój pierwszy konkurs PŚ w Engelbergu 19 grudnia 1993 roku, mając zaledwie 16 lat 7 miesięcy i 8 dni. Czyni go to jednym z najmłodszych zwycięzców konkursu Pucharu Świata. W Turnieju Czterech Skoczni zajął 16 miejsce. Na mistrzostwach świata juniorów powtórzył swój wyczyn sprzed roku zdobywając złoto indywidualnie i w drużynie. Dzięki dobrym występom w PŚ i na MŚJ Ahonen został powołany do kadry olimpijskiej. Na igrzyskach w Lillehammer indywidualnie zajął 25. i 37. miejsce, a wraz z fińską drużyną zajął piątą lokatę. Na swoich pierwszych mistrzostwach świata w lotach w Planicy Janne Ahonen zajął 12 miejsce. To samo miejsce zajął w pierwszej edycji Letniego Grand Prix.
Pierwsze zwycięstwo Janne Ahonena w Pucharze Świata:

Sezon 1994/1995 to jeszcze lepsze występy młodego Fina. Zajął on 3 miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata oraz w Turnieju Czterech Skoczni. Zdobył drużynowe mistrzostwo świata. Indywidualnie w Thunder Bay Janne był dwukrotnie dziewiąty. W LGP był piąty.

W sezonie 1995/1996 Ahonen po raz kolejny zajął 3 miejsce w Pucharze Świata. W Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na 6 pozycji. Dużym sukcesem Fina było zdobycie wicemistrzostwa świata w lotach narciarskich w 1996 roku w Tauplitz, gdzie przegrał tylko Andreasem Goldbergerem. W zawodach LGP po raz kolejny był piąty.

Kolejny sezon rozpoczął się dla Fina trochę gorzej. Nie zdobywał on na początku punktów do PŚ. W Turnieju Czterech Skoczni zajął 18 miejsce, ponieważ tylko dwukrotnie wchodził do czołowej trzydziestki zawodów. Szczyt formy Ahonena padł na mistrzostwa świata w norweskim Trondheim w 1997 roku. Zdobył tam dwa złote medale – w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej i w konkursie drużynowym na obiekcie dużym. Indywidualnie na tej skoczni uplasował się na ósmej lokacie. Następnie Fin utrzymywał się w czołówce pucharowych konkursów, jednak nie stawał już na podium konkursów Pucharu Świata. Pozwoliło mu to na zajęcie 4. miejsca w pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego oraz 8. miejsca w klasyfikacji generalnej PŚ.
Mistrzostwo Świata Ahonena:

Turniej Czterech skoczni w sezonie 1997/1998 Janne zakończył na najniższym stopniu podium. Na mistrzostwach świata w lotach był ósmy. W najważniejszej imprezie sezonu – Igrzyskach Olimpijskich Ahonen zajął 4 i 37 miejsce indywidualnie oraz 5 drużynowo. Turnieju Nordyckim oraz całej klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na dziewiątej pozycji. Sezon letni 1998 zakończył na wysokim czwartym miejscu.

Sezon 1998/1999 to walka między nim a Martinem Schmittem o końcowe zwycięstwo. Ostatecznie mimo sześciu wygranych konkursów PŚ Fin musiał zadowolić się drugim miejscem w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. W tym sezonie udało mu się po raz pierwszy w karierze wygrać Turniej Czterech Skoczni. Co ciekawe nie wygrał on w tym cyklu ani jednego pojedynczego konkursu. O wielkim pechu Ahonen może mówić w przypadku mistrzostw świata w 1999 roku. Zajął trzykrotnie czwarte miejsce. W Turnieju Skandynawskim zajął 5 miejsce. Po jego zakończeniu skoczek z kraju tysiąca jezior prowadził z minimalną przewagą w PŚ nad Schmittem. Niemiec w Planicy wyprzedził jednak Fina i na ostatniej prostej zgarnął Kryształową Kulę.
Skrót zwycięskiego dla Ahonena Turnieju Czterech Skoczni:

W sezonie 1999/2000 Fin nadal utrzymywał wysoką formę. Zajmował bardzo wysokie miejsca w czołówce różnych zawodów, jednak ciągle brakowało mu zwycięstw w najważniejszych imprezach, zawsze znajdował się ktoś lepszy od niego. Puchar Świata znowu zakończył na podium. Tym razem było to trzecie miejsce. W Turnieju Czterech Skoczni Janne uplasował się na 2 miejscu, trzeci był na mistrzostwach świata w lotach i znowu drugi w Turnieju Nordyckim.
Latem 2000 roku Fin zdominował cykl Letniego GP.

Zima 2000/2001 była dla Ahonena gorsza od poprzedniej, jednak ciągle utrzymywał się w czołówce. W Turnieju Czterech Skoczni znowu zajął drugie miejsce. Do zwycięzcy – Adama Małysza stracił jednak w ciągu tych czterech zawodów ponad 100 pkt. Na mistrzostwach świata w swojej rodzinnej miejscowości – Lahti Janne wywalczył 3 medale – 2 srebrne w drużynie i jeden brązowy indywidualnie. W klasyfikacji końcowej sezonu fiński skoczek znalazł się na piątej pozycji.

Ahonen z brązowym medalem mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, Lahti 2001
Ahonen z brązowym medalem mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, Lahti 2001

Sezon 2001/2002 to lekki kryzys formy Ahonena. W swoim ulubionym Turnieju Czterech Skoczni był dopiero 26. 24 był na MŚ w lotach narciarskich, a na koniec sezonu zajął piętnastą pozycję. W najważniejszej imprezie sezonu – igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City otarł się o medal na skoczni normalnej, gdzie był na 4 miejscu. Drużynowo Finlandia przegrała walkę o złoto z Niemcami zaledwie o 0,1 pkt.

W sezonie 2002/2003 Ahonen może znowu mówić o pechu. Co prawda wygrał Turniej Czterech Skoczni oraz mistrzostwo świata w Val di Fiemme z drużyną, jednak samych mistrzostw globu nie zaliczy do najlepszych. Indywidualnie przez upadek na dużej skoczni zajął dopiero 35. miejsce. Na obiekcie normalnym nawet nie startował. W klasyfikacji łącznej PŚ znalazł się na 4 miejscu.

I w końcu przyszedł sezon na który Fin czekał od początku swojej kariery. Wreszcie udało mu się dopiąć swego. Tak jest… Wreszcie wygrał Puchar Świata. W tym samym sezonie udało mu się zdobyć wicemistrzostwo świata w lotach przegrywając walkę z Roarem Ljøkelsøyem, z którym też walczył do końca sezonu o Kryształową Kulę. Wygrał ją jednak mając tylko 10 punktów przewagi nad Norwegiem. Nigdy wcześniej różnica punktowa między pierwszym a drugim zawodnikiem sezonu nie była tak mała.

Ahonen ze swoją pierwszą Kryształową Kulą
Ahonen ze swoją pierwszą Kryształową Kulą

Sezon 2004/2005 to całkowita dominacja Janne Ahonena. W tym sezonie wygrał aż 12 konkursów. Z pierwszych 11 konkursów PŚ Fin wygrał aż 10. Po raz kolejny Janne wygrał też Turniej Czterech Skoczni. Wygrał trzy pierwsze konkursy cyklu, w ostatnim ustępując tylko Martinowi Höllwarthowi. Na MŚ w Oberstdorfie zdobył indywidualnie na dużej skoczni złoty medal, srebrny drużynowo oraz brąz indywidualnie na skoczni normalnej. Pod koniec tego sezonu oddał pamiętny skok z upadkiem na odległość 240 metrów w Planicy.

W kolejnym sezonie w PŚ musiał uznać wyższość Czecha – Jakuba Jandy, jednak wspólnie z nim wygrał Turniej Czterech Skoczni. Zdobył też srebrny medal igrzysk olimpijskich w Turynie wspólnie z drużyną. W sezonie 2007/2008 po raz piąty raz wygrał Turniej Czterech Skoczni. Ahonen stał się pierwszym skoczkiem, który tą prestiżową imprezę wygrał aż tyle razy.

Janne Ahonen po swoim piątym triumfie w Turnieju Czterech Skoczni
Janne Ahonen po swoim piątym triumfie w Turnieju Czterech Skoczni

Po tym sezonie Ahonen postanowił zakończyć karierę. Do rywalizacji powrócił jednak już w sezonie 2009/2010. Od razu zajął drugie miejsce w T4S. Pecha miał znów na Igrzyskach Olimpijskich. Indywidualnie był bardzo blisko medalu – zajął 4 miejsce na skoczni normalnej. Po słabym sezonie 2010/2011 Janne znowu skończył karierę. Do czynnego skakania powrócił latem 2013. Puchar Świata 2013/2014 zakończył na 31 miejscu.