Martin Schmitt urodził się 29 stycznia 1978 w Villingen-Schwenningen. Niemiecki skoczek narciarski reprezentował klub SC Furtwangen. Śmiało można nazwać go legendą skoków narciarskich. Swego czasu był najgoźniejszym rywalem Adama Małysza. W swoim dorobku Niemiec ma dziesięć medali mistrzostw świata, dwa Puchary Świata, trzy medale igrzysk olimpijskich, wicemistrzostwo świata w lotach oraz Puchar KOP.

Men+Ski+Jumping+Individual+134M+Hill+FIS+Nordic+8HSWvW9kal3l
Martin Schmitt ze srebrnym medalem mistrzostw świata w Libercu, w 2009 roku

Schmitt na skoczniach Pucharu Świata po raz pierwszy pojawił się w sezonie 1996/1997 w Innsbrucku podczas Turnieju Czterech Skoczni. Zajął wtedy 25. miejsce zdobywając swoje pierwsze punkty zaliczane do klasyfikacji generalnej. Indywidualny debiut na mistrzostwach świata w Trondheim zakończył na 33. i 15. miejscu. Jednak drużynowo Niemcy zajęli 3. miejsce. W tym samym sezonie wystartował jeszcze trzy razy za każdym razem punktując.

Kolejny cykl Pucharu Świata to równe i regularne skoki Martina. Pozwoliło mu to na miejsce w niemieckiej drużynie podczas Igrzysk Olimpijskich w Nagano, która wywalczyła srebrny medal. W końcowej klasyfikacji zajął 27. miejsce. Kariera młodego Niemca nabrała tempa. Kolejna zima w wykonaniu Schmitta to liczne triumfy i medale. Zaczął już od inauguracyjnego konkursu sezonu, gdzie po raz pierwszy w życiu stanął na podium, a tym samym zwyciężył w Pucharze Świata. W tym sezonie nie było konkursu, w którym nie byłby w czołówce zawodów. Wygrywał wtedy aż 10 razy. Najlepszy był też w dwóch konkursach Turnieju Czterech Skoczni, jednak po niepowodzeniach w Innsbrucku i Bischofshofen turniej zakończył na 4. miejscu. Fenomenalny był również występ Niemca na mistrzostwach świata, zdobył tam dwa złoty medale: indywidualnie i w drużynie. Seria zwycięstw dała mu Kryształową Kulę, otrzymał także Małą Kryształową Kulę za wygraną w Pucharze Świata w Lotach. W tym też sezonie skoczył w Planicy 214,5 m, bijąc rekord świata. Niemiec nie nacieszył się nim długo, ponieważ dzień później Tommy Ingebrigtsen z Norwegii skoczył 5 metrów dalej. Oto rekordowy skok Niemca:

Następny sezon – 1999/2000 to również czas dominacji Martina Schmitta. Zawodnik nadal prezentował wysoką formę, która umożliwiła mu wygranie jedenastu konkursów. W pozostałych zawodach plasował się w ścisłej czołówce. Wszystko to złożyło się na drugi z rzędu wygrany Puchar Świata. Turniej Czterech Skoczni zakończył wtedy na 3. Miejscu.

Edycja 2000/2001 również zapowiadała triumf Schmitta, cały czas jego dyspozycja była na wysokim poziomie. Jednak plany pokrzyżował mu Adam Małysz, który był najlepszy na Turnieju Czterech Skoczni, gdzie Schmitt był trzeci. Również mistrzostwa świata w Lahti były spotkaniem Martina ze swoim największym rywalem Małyszem. Wtedy to podczas pierwszego konkursu Schmitt obronił tytuł z Ramsau. Drugi konkurs był jednak triumfem Orła z Wisły. Martin musiał się zadowolić drugim miejscem. Cały sezon to nieustanne zmiany na miejscu lidera Pucharu Świata pomiędzy Polakiem i Niemcem. Jednak to Schmitt musiał pogodzić się z wyższością Adama i pocieszyć się drugim miejscem w klasyfikacji generalnej oraz wygraną w Pucharze Świata w Lotach.


Zwycięski pojedynek Schmitta z Małyszem na dużej skoczni w Lahti na mistrzostwach świata 2001

Sezon 2001/2002 to również dobre występy Schmitta. Nie udało mu się co prawda osiągać tak dobrych wyników jak w poprzednich sezonach, lecz wystarczyło na końcowe 5. miejsce w PŚ. Stawał wtedy cztery razy na podium, w tym raz na najwyższym jego stopniu. Zdobył też srebro z niemiecką drużyną podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City. Również na mistrzostwach świata w lotach rozgrywanych w Harrachovie był drugi.

Potem przyszedł kryzys. Forma niemca nie była juz tak dobra. Następne cztery sezony nie przyniosły żadnych większych indywidualnych osiągnięć. Tylko drużynowo odnosił sukcesy. Do wysokiej formy Niemiec powrócił w sezonie 2008/2009. Udało mu sie wtedy zaliczyć dwa trzecie miejsca, ponadto często plasował się w pierwszej dziesiątce, czego efektem było 6. miejsce w klasyfikacji generalnej. Podczas mistrzostw świata w Libercu zdobył srebro na dużej skoczni i zajął 5. miejsce na skoczni normalnej. W kolejnych edycjach Pucharu Świata Schmitt nie osiągał wysokich rezultatów. Dlatego też w 2014r. zdecydował się zakończyć karierę. Swój ostatni skok oddał podczas konkursu w Willingen 1 lutego 2014 r. Prywatnie Martin ma żonę Andreę z którą wziął ślub w kwietniu tego roku. Schmitt jest właścicielem fundacji na rzecz walki z rakiem. Zdecydował się ją założyć po tym jak zachorował jego brat.

adam-malysz-7149
Podium konkursu Pucharu Świata w Harrachovie w 2001 roku. Od lewej strony: Janne Ahonen, Adam Małysz, Martin Schmitt

Miejsca Martina Schmitta na Igrzyskach Olimpijskich
Indywidualnie
1998 Nagano/Hakuba – 19. miejsce (K-90), 14. miejsce (K-120)
2002 Salt Lake City/Park City – 7. miejsce (K-90), 10. miejsce (K-120)
2006 Turyn/Pragelato – 19. miejsce (K-125)
2010 Vancouver/Whistler – 10. miejsce (K-95), 30. miejsce (K-125)
Drużynowo
1998 Nagano/Hakuba – srebrny medal
2002 Salt Lake City/Park City – złoty medal
2006 Turyn/Pragelato – 4. miejsce
2010 Vancouver/Whistler – srebrny medal
ioPrzechwytywanie

Miejsca Martina Schmitta na Mistrzostwach Świata
Indywidualnie
1997 Trondheim – 33. miejsce (K-90), 15. miejsce (K-120)
1999 Ramsau – złoty medal (K-120), 7. miejsce (K-90)
2001 Lahti – złoty medal (K-116), srebrny medal (K-90)
2003 Val di Fiemme/Predazzo – 21. miejsce (K-120)
2005 Oberstdorf – 12. miejsce (K-90), 16. miejsce (K-120)
2007 Sapporo – 30. miejsce (K-120), 16. miejsce (K-90)
2009 Liberec – 5. miejsce (K-90), srebrny medal (K-120)
2011 Oslo – 14. miejsce (K-95), 16. miejsce (K-120)
Drużynowo
1997 Trondheim – brązowy medal
1999 Ramsau – złoty medal
2001 Lahti – złoty medal (K-116), brązowy medal (K-90)
2003 Val di Fiemme/Predazzo – 4. miejsce
2005 Oberstdorf – srebrny medal (K-90), 5. miejsce (K-120)
2007 Sapporo – 8. miejsce
2009 Liberec – 10. miejsce
2011 Oslo – brązowy medal (K-95),4. miejsce (K-120)
ms1Przechwytywaniems2Przechwytywanie

Miejsca Martina Schmitta na Mistrzostwach Świata w lotach narciarskich
2000 Vikersund – 6. miejsce
2002 Harrachov – srebrny medal
2004 Planica – 33. miejsce
2008 Oberstdorf – 15. miejsce
2010 Planica – 21. miejsce
Drużynowo
2004 Planica – 4. miejsce
2008 Oberstdorf – 4. miejsce
2010 Planica – 7. miejsce
mslPrzechwytywanie

Miejsca Martina Schmitta w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata
sezon 1996/1997: 55.
sezon 1997/1998: 27.
sezon 1998/1999: 1.
sezon 1999/2000: 1.
sezon 2000/2001: 2.
sezon 2001/2002: 5.
sezon 2002/2003: 23.
sezon 2003/2004: 20.
sezon 2004/2005: 37.
sezon 2005/2006: 39.
sezon 2006/2007: 17.
sezon 2007/2008: 19.
sezon 2008/2009: 6.
sezon 2009/2010: 29.
sezon 2010/2011: 30.
sezon 2011/2012: 65.
sezon 2012/2013: 39.
sezon 2013/2014: 78.

Miejsca Martina Schmitta na podium konkursów Pucharu Świata
ps1Przechwytywanieps2Przechwytywanie
ps3Przechwytywanie

Miejsca Martina Schmitta w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w lotach narciarskich
sezon 1997/1998: 37.
sezon 1998/1999: 1.
sezon 1999/2000: 14.
sezon 2000/2001: 1.
sezon 2002/2003: 24.
sezon 2003/2004: 11.
sezon 2006/2007: 28.
sezon 2007/2008: 18.
sezon 2008/2009: 13.

Miejsca Martina Schmitta w Turnieju Czterech Skoczni
1996/1997 35.
1997/1998 27.
1998/1999 4.
1999/2000 3.
2000/2001 3.
2001/2002 7.
2002/2003 20.
2003/2004 16.
2004/2005 33.
2005/2006 50.
2006/2007 14.
2007/2008 8.
2008/2009 4.
2009/2010 21.
2010/2011 29.
2011/2012 52.
2012/2013 10.
2013/2014 42.

Miejsca Martina Schmitta w Turnieju Nordyckim
1998 12.
1999 12.
2000 5.
2001 3.
2002 3.
2003 11.
2004 30.
2005 15.
2006 23.
2007 14.
2008 24.
2009 6.
2010 30.

Miejsca Martina Schmitta w Letnim Grand Prix w skokach narciarskich
1997 – 13.
1998 – 3.
1999 – 6.
2000 – 17.
2001 – 9.
2003 – 19.
2005 – 54.
2006 – 22.
2007 – 13.
2008 – 10.
2009 – 43.
2011 – 52.
2012 – 52.
2013 – 49.